Μετά τη βραχυθεραπεία και κατά το 2ο-4ο μήνα, ενδέχεται να επιδεινωθεί η νυκτερινή ούρηση λόγω της διόγκωσης του προστάτη αλλά και της δράσης της ακτινοβολίας. Για τον λόγο αυτό χορηγείται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή (ανταγωνιστές α-υποδοχέων, αντιφλεγμονώδη σκευάσματα κ.α.) και συνιστούμε στους ασθενείς συχνή κίνηση και βάδισμα που διευκολύνουν την ούρηση.
Η διάγνωση του καρκίνου του προστάτη βασίζεται στην αιματολογική εξέταση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA), στη μέσω του ορθού δακτυλική εξέταση του προστάτη (ΔΕΠ) και στο διορθικό υπέρηχο (TRUS ). Οι ανωτέρω εξετάσεις θα καθορίσουν αν ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί ή όχι σε βιοψία.
Ο καρκίνος του προστάτη συνήθως δεν εμφανίζει συμπτώματα παρά μόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου, όπου αφορά τα κάτωθι:
- Συχνουρία (αύξηση της συχνότητας της ούρησης κατά τη διάρκεια της ημέρας)
- Νυκτουρία (συχνή έγερση την νύχτα για ούρηση)
- Δυσκολία κατά την πρωινή έναρξη της ούρησης
- Αδύναμη ροή των ούρων ή διακοπτόμενη ούρηση
- Ενοχλήσεις στην ούρηση ή στην εκσπερμάτιση
- Επίσχεση ούρων (πλήρης αδυναμία/διακοπή ούρησης)
- Παρουσία αίματος στο σπέρμα ή στα ούρα
- Διαταραχές στυτικής λειτουργίας
- Ενοχλήσεις στα οστά ή στη μέση
Η δακτυλική εξέτασης προστάτη είναι απαραίτητη εξέταση και πρέπει να υποβάλλονται όλοι οι ασθενείς καθώς προσφέρει στον ιατρό σημαντικές πληροφορίες για όλες τις παθήσεις του προστάτη (καλοήθη διόγκωση, φλεγμονή ή κακοήθεια).
Με κανένα τρόπο, γιατί μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστό το αίτιο του καρκίνου του προστάτη. Το μόνο που μπορεί να επιδιώξει κανείς είναι η έγκαιρη διάγνωση, που αποτελεί την μόνη λύση για ριζική θεραπεία της νόσου.
O έλεγχος του προστάτη θα πρέπει να γίνεται όχι αργότερα απο την ηλικία των 40 ετών. Σε χώρες όμως με αυξημένο ποσοστό (Αφρικανοί) ή αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της νόσου, ο έλεγχος θα πρέπει να ξεκινά νωρίτερα.